![]() |
||
gebouwen > joods ziekenhuis megon hatsedek |
||
| Aan de Schietbaanlaan 42 in Rotterdam herinnert nu alleen nog een hek aan de vroegere ingang van het Joods Ziekenhuis, dat hier gevestigd was. Daarachter ligt de wit geschilderde poort en de laatste jaren is hier een plaats van herinnering ingericht. Dit was niet altijd zo, het is lang als opslagruimte gebruikt. Het ziekenhuis zelf is al tal van jaren geleden afgebroken.
Foto's die in de poort staan laten zien hoe het ziekenhuis er ooit uit heeft gezien. ![]() |
De poort zelf is gewoonlijk gesloten en naast het groene, oorspronkelijke, hek is er een lelijk grijs hek bevestigd dat helaas het zich op het poortje erachter bemoeilijkt. Dit hek wordt alleen geopend op speciale dagen als 4 mei.
In de poort staat een gedenksteen en deze herinnert aan de gruwelijke gebeurtenissen van 26 februari 1943. Op Duits bevel werden het ziekenhuis, het bijbehorende bejaardentehuis én een weeshuis aan de Mathenesserlaan ontruimd door de Nederlandse WA en de Sicherheitsdienst. Tweehonderd zieken, ouderen en kinderen plus 61 man verplegend personeel gingen via Loods 24 op transport naar Westerbork. Zelfs doodzieke patiënten werden in de vrachtauto's geladen. Slechts één patiënte, wier toestand hopeloos was, is vanuit Loods 24 naar een ander Rotterdams ziekenhuis vervoerd waar ze later overleed. Op 2 maart gingen de patiënten daar naar Sobibor, waar ze op 5 maart werden vermoord. 7 dagen later was iedereen, op 2 verpleegsters na, dood. 'Bijna niemand keerde terug', zo meldt de plaquette. Een van de verpleegsters die wel overleefde was Virrie Cohen, de dochter van David Cohen, de voorzitter van de Joodse Raad in Amsterdam. Dit tegen de zin van Virrie in, die vanaf 1943 verpleegster wordt in de creche tegenover de Hollandse Schouwburg in Amsterdam. Tijdens de ontruiming slaagde men erin om de directeur van het ziekenhuis, dr M Elzas, te waarschuwen. Hij dook niet onder maar kwam onmiddellijk naar het ziekenhuis en vertrok met zijn patiënten. Hij kwam via Westerbork, Barneveld en Theresiënstadt na de oorlog weer terug in Nederland. Een aantal van de slachtoffers die in het ziekenhuis lagen zijn te vinden via deze link. |
Naast de directeur had het ziekenhuis een directrice. In de tijd van de oorlog was dit Mietje Frank, die van oorsprong verpleegster was. Zij was in Zierikzee geboren op 19 december 1896. Ze was niet gehuwd en met haar zus Kaatje (hoofd huishouding in dit ziekenhuis) dook zij in de oorlog onder in een vakantiehuisje in Coldenhove. Ze werden waarschijnlijk verraden en op 12 juni 1944 het slachtoffer van de Sicherheitspolizei. Mietje vroeg of ze naar het toilet mocht en daar heeft ze de cyaankali, die ze altijd bij zich had, geslikt, waarna ze overleed. Geschiedenis Meer over de geschiedenis via deze link. ![]() |
© en website: bmwd / disclaimer |
bron: o.a. Voorzitter van de Joodse Raad, Erik Somers, 2010 |
|